Coco en Saar

Coco
Iedereen die al langer bij mij op het atelier komt kent ook mijn honden. Ik ben begonnen in mijn atelier in 2000 onze hond Coco (een kruising tussen een teckel en een baset) kon absoluut niet alleen zijn, ze blafte en sloopte alles in huis.
Coco met zwemvest op de boot

Coco met zwemvest op de boot

Iedereen kwam met goed bedoelt advies, maar wat we ook probeerde bij thuis komst lagen of de gordijnen eraf of er zaten gaten in onze leren bank, nou ik kan je vertellen we waren er gauw klaar mee.

Dan moest Coco maar mee, dus waar we ook naar toe gingen Coco was erbij. Ze was ook super makkelijk, zolang ze in ons gezelschap was, was ze tevreden. Daarom ging ze altijd met mij mee en kreeg de status van “atelier hond”. Jaren is de hond van het atelier geweest, iedereen die binnenkwam werd vrolijk begroet. Een vast aantal cursisten hadden altijd wat lekkers mee voor haar. Ruim 2,5 jaar geleden overleed Coco 13 jaar oud. We hadden even tijd nodig om het gemis een plek te geven.
En toen kwam Saar
Saar (ruwharige dwerg teckel) kwam 2 jaar geleden op Valentijnsdag in ons gezin. Saar is een heel ander verhaal waar Coco niet zonder ons kon kan Saar niet zonder haar huis.
Saar hoe groter de kluif hoe groter de fuif

Saar hoe groter de kluif hoe groter de fuif

Saar is het liefst thuis, niks niet gezellig mee. Zodra ik mijn jas aantrek om naar het atelier te gaan gaat ze zich verstoppen. Alles is goed zolang ze maar niet mee hoeft. Saar zal dus niet gauw de status van “atelier hond” krijgen omdat ze niet vaak in het atelier is. Maar als ze er is dan wordt je wel héél enthousiast begroet door haar.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *